Visserijsprokkels Ronald Nannings

Op dit moment wil het nog niet echt koud worden. Met 21 graden is het belachelijk warm voor de tijd van het jaar.   Zoals ik eerder had geschreven waren mijn fingers crossed voor de selectie NK-clubs. Omdat mijn vereniging geen 15 vissers bij elkaar kon sprokkelen waren we een samenwerking aangegaan met HSV Alkmaar. Even was er wat onduidelijkheid in de reglementen, maar gelukkig werd dit snel hersteld. We hadden nu goede hoop dat we dan ons dan wel zouden kunnen plaatsen. Die hoop was al snel de grond ingeboord, omdat door omstandigheden 4 vissers niet konden meevissen. In zo`n geval sta je dan al snel met vier nul achter. Zeker als het sterke hengelaars zijn.

Ik mocht weer eens midden in het eindvak plaatsnemen dat toegedeeld werd middels elektronische loting. HSV Kennemerland trof het fortuin dat zij een sterke visser op de staart hadden zitten en nog een sterke visser twee van staart. Die heren hadden de week ervoor al getraind, dus met die loting zat het voor hen wel snor. De wedstrijd begon en mijn buurman besloot een hele badkuip te legen op de vastestoklengte. Over de wedstrijd kunnen we kort zijn, we kwamen niet in het stuk voor. Alleen Peter Krijgsman en Jaap Schol wisten de eer nog te redden, de rest kon met de staart tussen de benen en zwaaiende witte zakdoekjes naar huis. Kortom, snel vergeten die wedstrijd. Wel jammer want een extra NK had ik nog wel willen vissen.

De week erna mocht ik aantreden in het feederteam de Onderlinge voor de TC feeder. Dit keer aan het Lateraal Kanaal in het altijd gezellige Limburg. De donderdag gebruikten we om als team te trainen. Natuurlijk hadden we het kanaal eerder aan de tand gevoeld, maar nu waren we met het volledige team, inclusief bankrunners Clive Hill en Pierre van Dorst. Het hotel was het prima geregeld, we konden zitten als een vorst, eten als een leeuw en slapen als een baby. Kortom, we gingen goed gemutst en vol goede moed de eerste wedstrijd in. Middels de loting bleek ik ergens op een kopstek te zitten, dus dat zou wel goed komen dachten we. Het vissen was echter uiterst taai, kennelijk waren ik en de vissen zo van slag dat we elkaar niet konden vinden. Bij de eerste twee worpen smeet ik mijn nieuw geknoopte voorslagen eraf. Daarna brak mijn top tijdens het vullen van mijn korf.

Kortom, het was weer zo’n dag waarbij alles weer meezat. Eenmaal de vis te hebben gevonden waren ze alweer met de noorderzon vertrokken. Ton v.d. Nieuwboer viste een beresterke wedstrijd en ook teamgenoot Elron v.d. Broek wist de vis te vinden. Peter Fermond kon, net als ik, de vis niet aan de schubben komen. Waar ik nog in de middenmoot eindigde, eindigde Peter helaas in de achterhoede. Dat was jammer, met wat punten minder hadden we zeker een prijsje kunnen hebben. Chagrijnig van mijn resultaat moest ik nog wat leem zeven voor het team en weer door. In de avond werd de wedstrijd nog eens rustig geëvalueerd. De dag erop gingen we vol goede moed de beuk er weer in gooien.

Dit keer mocht ik plaats nemen in het B-vak, naast Martijn Kroes. De wedstrijd verliep uiterst taai, de vissen waren nog moeilijker te vangen. Martijn besloot maar kort te gaan vissen. Ik besloot hem maar na te doen. Met een elegante onderhandse worp ging dat als bij hem als een tierelier. Even de haak vast houden en gooien maar. Ik besloot dit trucje na te doen, maar haakte tijdens de inworp mezelf in mijn vinger. Gelukkig zat de haak niet diep, dus kon ik weer verder. Bankrunner Clive gaf mij de tip om het nog maar eens te proberen. Dat liet ik maar uit mijn hoofd.

Gelukkig wist ik kort nog wat leuke visjes te vangen, het was niet hoogstaand, maar wel degelijk. Met het team konden we helaas geen potten te breken. Wederom eindigde ik in de middenmoot, een uitslag waar ik wel mee leven kon. De dag erop zou Pierre Dorst gaan invallen, Elron koos voor een reserveplek. Ik mocht plaats nemen in het C-vak. Wederom ging ik er weer goed voor zitten. Het eerste uur ging best wel aardig. Wat kleine blieken kon ik regelmatig vangen. Ik was al blij dat ik beet kreeg. De rest van het vak leek allemaal niet zo best te zijn. Ik zag verschillende vissers turen naar hun roerloze toppen.

Daarna kwam een diepliggende zandschuit en was ik mijn vis volledig kwijt, dit in tegenstelling tot de rest van het vak. Hoe dat nu kwam waren mijn bankrunner Clive en ik nog niet achter. Kortom, we begonnen achter de feiten aan te lopen. Aan het eind van de wedstrijd kwam de vis weer terug op de stek en wist ik nog wat kleine bliekjes te vangen. De buurman haakte tijdens de fluit nog een flinke snoekbaars, een geluk voor mij dat deze niet telde. Dit keer eindigde ik niet zo degelijk in de middenmoot, ook dat hoort erbij.  Het opruimen ging bij mij in record tempo en om kwart over vier reed ik weer naar huis toe. Ik hoorde van mijn teamgenoten dat ook zij de vis niet konden vinden en dat zij ook snel naar huis zouden gaan.

Het zijn lange dagen en dan ben je blij dat het er weer op zit. Zeker als de uitslagen wat minder zijn kan je thuis e.a. weer relativeren. Als team waren het intensieve, gezellige dagen, waarbij we de pech hadden dat het niet liep zoals we gehoopt hadden. Het JWP-team en Ramon Ansing werden kampioen, proficiat heren. De komende weken wordt mijn wedstrijdagenda al wat leger. Ik vis nog de koppel aan het Harinxmakanaal en daarna barsten de havenwedstrijden los.

Tot hoorns of aan de waterkant.

Ronald Nannings.



Terug

31-10-2022
https://berenkuil.com/snake-lake
blank
http://www.jvbaits.nl
blank
https://www.nextlevelviscoach.nl
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
http://www.warmtekleding.nl/
blank
http://www.fishcresta.eu
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
https://www.bdstore.com/tracking/tradetracker/redirect/?tt=23762_982543_40030_&r=
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank