Altijd leuk een koppelwedstrijd aan de Amstel

(Gijs Nederlof) De wedstrijdcommissie van de AHV bestaat uit een paar fanatieke baasjes. Verspreid door het jaar organiseren de mannen diverse leuke wedstrijden in de Amsterdamse wateren. Toen Willem van Cappellen mij benaderde met de vraag of ik met hem mee kon doen aan een koppelwedstrijd aan de Amstel hoefde ik daar niet lang over na te denken. Het is een van mijn favoriete wateren waar ik graag een hengeltje uitgooi. Als je dan de kans krijgt om in te schrijven voor zo’n Amstelkoppel is het zaak om meteen ja te zeggen. Deze wedstrijden zijn zo populair dat ze binnen de kortste keren vol zitten.

Als ik zondag 17 oktober richting de Amstel rijd, we hebben afgesproken bij de begraafplaats bij Ouderkerk, dan ben ik wel benieuwd naar het verloop van de dag. Vandaag staat namelijk ook de Amsterdam Marathon op het programma en je raadt het al; het parkoers loopt o.a. langs de Amstel.  Aas krijgen we van Ton van Esch, van HS Gorinchem, en dan weet je dat dat wel goed zit. Lokvoer hoef ik niet mee te nemen, daar zorgt Willem voor. Alsof ik een voorgevoel had van wat komen gaat heb ik toch voor de zekerheid een extra zakje in de auto gelegd en meegenomen.



Het is een drukte van belang bij de begraafplaats, het blijkt een drinkpost te zijn van de marathon. Op zich geen probleem, alleen zijn er precies daar ook een paar stekken voor de Amstelkoppel uitgezet. De organisatie weet dit gelukkig zo goed en zo kwaad als het gaat op te lossen. Wij loten stek 11, dit blijkt een staartstek te zijn in dit vak. Altijd prettig een loting met kansen, toch? Als we op de stek aankomen blijkt dat we gelukkig een groenstrook van een meter of twee achter ons hebben. Dat is wel zo prettig met die duizenden atleten die straks achter ons langs komen. Zo hebben we nog wat ruimte om in te kunnen gooien.   



Eerst maar eens opbouwen. Ik pak mijn Matchcraftplateau er maar eens bij. Bram Brandwijk heeft er eentje voor mij op maat gemaakt en daar ga ik vandaag maar eens op zitten. Het plateau staat als een dijk en dat is hier wel nodig. De walkant bestaat uit vervelende begroeide keitjes en als je niet uitkijkt ga je zo onderuit. Mijn plateau, kist e.d. staan net of ik hoor een hoop gepuf achter mij. Willem blijkt zijn evenwicht verloren te hebben en rolt langzaam achterover.



In een split second zie ik zijn voeremmer, sideplateau en aasbakken aan gruzelementen gaan. Eerst Willem maar eens overeind helpen. Gelukkig niets gebroken en al mompelend begint hij de schade te inspecteren. Van het lokvoer is niet veel meer over. Ik blij dat ik nog een zakje in de auto heb liggen. De voorraad casters en maden ligt verspreid tussen de steentjes, groen en ander spul. Na tien minuten aas en lokvoer rapen bekijken we de schade. We hebben nog voldoende over; gelukkig, we kunnen vissen. Hij heeft de twee zakken pieren gelukkig net gemist, die zijn nog heel. Dat scheelt weer een slok op een borrel.  Willem heeft in zijn val ook meteen maar de beugel van een van zijn feeders geplet, het is niet anders.



Rond 09.00 uur kan de eerste korf het water in. Willem begint op 18 meter en ik ga meteen maar naar de 35 meter. Dit zijn meestal ook wel de afstanden waarop de vis te vangen is. We zijn koud een minuut of vijf bezig en we zijn allebei al van de nul af. Twee dikke brasems hebben dan al de weg naar ons aas weten te vinden en liggen inmiddels in het leefnet. Het eerste half uur vissen we beiden zo een stuk of vijf dikke platten bij elkaar. Ik heb de dag er voor aan de Arkervaart gezeten en mijn leefnettas in de auto laten liggen. Suf natuurlijk, met 1 leefnet en een baglimit van 22 ½ kilo bekruipt mij het gevoel dat ik hier wel eens spijt van kan krijgen. Ook Willem heeft maar 1 leefnet bij zich. Gezien de vangsten in het eerste uur kan dat nog wel eens lastig worden als de vis blijft azen zoals in het eerste uur.



Inmiddels komen de toppers van de marathon langs. Manman, wat lopen die gasten hard en het lijkt wel alsof het geen enkele moeite kost. Dat is even een andere soort sport dan wat wij doen; beetje kijken naar een feedertop en op het juiste moment aanslaan. Ingooien met zo’n feeder met duizenden hardlopers achter je is toch ook niet echt prettig. Het is zoeken naar een momentje waarop je kunt gaan werpen. Gelukkig gaat het goed. De vis is ook een beetje afgeleid, want die laat het regelmatig ook afweten. Nu staat de Amstel er om bekend dat je soms een tijd geen vis vangt en dat gebeurt bij ons dus ook. Als de stroom atleten na 12.00 uur wat minder wordt, komen de beten ook weer terug.

 

Met twee maden en een piertje aan de haak beginnen we langzaam weer vis te vangen. Ik gooi er nog een paar korven en ander klein materiaal af. Als de top van mijn feeder ineens spoorloos verdwenen is, vraagt Willem vriendelijk of ik soms familie ben van Hans Kazan. Kortom, de sfeer zit er goed in en we blijven leuk vis vangen.

Rond 14.30 uur wordt de wedstrijd afgeblazen en kan het wegen gaan beginnen. We blijken het zo slecht nog niet gedaan te hebben. Op A1 winnen Ad Schimmel en Ed van de Polder met ruim 60 kilo het vak en de wedstrijd. Wij eindigen met precies 42 kilo op twee en dat valt ook weer niet tegen.  

Twee wedstrijden in de prijzen afgelopen weekend. Soms zit het mee, soms zit het tegen. AHV, Cor Schenk en Peter Koopman bedankt voor de organisatie. Willem, bedankt voor het prettige gezelschap. Op naar de volgende wedstrijd.   




Terug

18-10-2021
http://www.warmtekleding.nl/
blank
http://www.jvbaits.nl
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
https://www.nextlevelviscoach.nl
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
http://www.fishcresta.eu
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank