Visserijsprokkels Ronald Nannings

De wedstrijdagenda staat sinds lange tijd weer lekker vol. Het is te hopen dat dit zo blijft en dat een vijfde coronagolf ons bespaard wordt. De afgelopen weken heb ik ook verschillende wedstrijden gevist in verschillende wateren, vaak als wedstrijdvisser, maar ook een keer als wedstrijdcontroleur. Dat laatste kan natuurlijk interessant zijn, je ziet immers veel meer dan bij het zelf meevissen. Daarnaast kun je het combineren als je nog aan het parcours wilt trainen, maar uiteraard niet tijdens de wedstrijd.

Afgelopen weken visten wij met het Fiji team de 1e wedstrijd van de Team-van-het-Jaarcompetitie. Gevist moest er gaan worden aan het Lateraalkanaal. Doordat de data meermalen verplaatst waren, was het al een uitdaging om de benodigde teamleden te strikken voor deze wedstrijd. Team Fiji wordt ondersteund door Marcel v.d. Eynde en Visleem.com en dat is natuurlijk fijn. Het lokvoer en de leem is natuurlijk van grote klasse, dat hoef je niemand uit te leggen. Door het vele geschuif en de op het programma staande NK’s waren de trainingsuren zeer beperkt, of voor sommigen zelfs helemaal geen. Ik ben een dag er voor naar het Lateraalkanaal gereden om maar moederziel alleen te trainen.

Gelukkig kreeg het team ‘Heren van Holland’ meelijden en kon ik met hen mee trainen. Uiteraard bleef ik bij de teambesprekingen wel even weg. Wat we zagen was dat de vangsten wel erg karig waren aan het kanaal en dit deed ons voor de wedstrijd het ergste vrezen. In dat geval zou de grondeltechniek de boventoon gaan voeren en daar zijn mijn teamleden geen liefhebbers van. De wedstrijd begon voor mij al goed, want een campingeigenaar had mij opgesloten op de camping. Ik kon er niet meer uit, vanwege een groot hek dat op slot stond. Na enig bellen en wat lawaai maken kwam de vrouw des huizes mij uit mijn benarde positie bevrijden.

Eenmaal bij de verzamellocatie had Bert Nullens het aas voor ons geregeld en dat kan je aan hem wel overlaten. Het waren eersteklas muggenlarven, die zo uit de krant sprongen. De aanpak van ons team was simpel, we zouden ons concentreren op de secure voornvisserij. Andere teams kozen voor een gevarieerde visserij, waarbij de grondelvisserij werd meegenomen. Voor mezelf heb ik de hele wedstrijd wel beet gehad, maar de visjes waren wel erg klein. Het grondelen ging overigens mij ook prima af, alleen ook hier wel hele kleine grondeltjes. Na de wedstrijd werd er gewogen en er ontstond onduidelijkheid over het tarra-gewicht. Zodoende ging er bij mij 660 gram af, bij mijn buurman 500 gram en de rest van het vak niet. Ik maakte er mij niet meer druk om, zoveel had ik ook weer niet, mijn team had slecht gevist en of twee punten erbij maakte al niet meer uit. Bert Nullens viste wel een puike wedstrijd en behaalde  nog een mooie 2 in zijn sector.

De week later mocht ik aantreden bij het Noord-Oostelijk Kampioenschap aan het Beukerskanaal. Getraind had ik niet, maar ik ken het kanaal wel aardig en weet ook dat de visserij mij wel ligt. Dit keer lootte ik F6 in het vastestokvak, kortom in midden van de rij. Er waren flink wat deelnemers bij deze wedstrijd, ruim 110 bij het onderdeel vaste stok. Ik besloot het vrij schraal aan te gaan pakken, dus het voer verarmen met lichte leem en niet te veel aas bij de aanvang.

Na het aanvoeren, kreeg ik al snel beet, net als mijn buren overigens. Binnen 20 minuten kwam de klad er al in en vingen we bijna niets meer. Ik besloot nog lichter te gaan vissen en krijg gelukkig weer wat beten. De vissen die ik ving konden zo mijn aquarium in, dus van het formaat en gewicht moest ik het niet hebben. Ik bleef maar volhouden op deze manier, want ik kreeg tenminste beet. Uiteindelijk kwamen er een toch nog een paar leuke vissen voorbij. Niet heel groot, maar toch genoeg van een 10 tot 100 gram. Het eindsignaal weerklinkt en de meesten zijn blij dat het afgelopen is. De weegploeg komt voorbij en zij vertellen mij dat ik nog eerste ben ook. “Dat zal wel anders zijn als jullie bij het viaduct wegen”, zeg ik nog. Tot mijn grote verbazing is daar ook niets gevangen en zodoende win ik mijn vak.

De week erna vis ik een training aan het Lateraalkanaal, de dag er op moet ik daar namens SVN controleren. Dus ik maak van de gelegenheid maar gebruik om tevens te gaan trainen. Ik heb geluk, er zijn weinig teams die hun geluk nog gaan beproeven. En daar waar mijn teamgenoten het een paar dagen eerder met een paar zemelende vissen moesten doen, ging mijn top regelmatig goed rond. Met 23 brasems (formaatje deurmat) en blieken had ik een mooie trainingssessie en een geweldige dag. Uiteraard geeft deze vangst totaal geen enkele garantie voor de wedstrijd, zo realistisch moet je wel zijn.

De TC vaste stok was ongemeen spannend en de teams gingen tot het uiterste om te winnen. Uiteindelijk wist Limburg 1 de titel binnen te slepen. Dit is een team met oud (wereld)kampioenen, kortom die oudjes vissen nog altijd uitstekend en van mijn kant van harte gefeliciteerd!       

 

Tot hoorns of aan de waterkant.

Ronald Nannings.



Terug

28-09-2021
http://www.jvbaits.nl
blank
http://www.fishcresta.eu
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank
http://www.warmtekleding.nl/
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
https://www.nextlevelviscoach.nl
blank