Visserijsprokkels Ronald Nannings

Dit keer begin ik met wat minder goed nieuws. Deze week kreeg ik een bericht via Facebook door dat Jan Stoevelaar was overleden. Jan kende ik van de 4-daagse van Hoogeveen, waar hij medeorganisator van was. Het waren altijd gezellige wedstrijden in de omgeving van Hoogeveen. Jan was een prima hengelaar, vooral bij Hoogeveen en omgeving werd hij door vriend en vijand gevreesd om zijn viskunsten. Met Jan wist je nooit hoe hij de vis boven water toverde. Jan was bovenal een vriendelijke, gemoedelijke man met een goed gevoel voor humor en waarmee je altijd en praatje mee kon maken. Met Jan is een bijzonder aimabele visser heengegaan en we zullen hem gaan missen. Zijn naasten wens ik veel sterkte en kracht om dit verlies te verwerken.  


Laatst hoorde ik dat er in elk geval bij één Federatie dat het weer mogelijk is om kleinschalige wedstrijden te vissen. Voorwaarde is wel dat men toestemming moet vragen aan de gemeente. Tot zover ik begrepen heb, heeft de gemeente hiervoor toestemming verleend, en dat is natuurlijk fijn. Mits je natuurlijk de richtlijnen wel goed naleeft. Afgelopen weken heb ik uiteraard een hengeltje uitgegooid. Ik wissel dan af tussen de vaste stok en de feeder. Ik heb weer geweldige vissessies beleefd aan het Heemtmeer. Gewapend met een light feeder en wat pellets is het bijna altijd wel feest. Ook met de vaste stok is het er goed toeven. Ik heb overigens begrepen dat er nog houten steigertjes worden geplaatst, hetgeen helemaal geweldig is.   


Kortom, een prima ontwikkeling, er is weer vis te vangen, en dat zie je gelijk. Zelfs door de weeks zitten al vaak 10 tot 15 vissers aan het Heemtmeer te vissen. Ik hoorde dat eind augustus op het Heemtmeer er nog een demodag komt met allerlei nationale toppers. Door deze impulsen is het mogelijk dat er weer nieuwe talentjes komen bovendrijven. Afgelopen week hoorde en las ik dat er weer vis werd gevangen aan het IJsselmeer. Daar was ik al zeker 20 jaar niet meer geweest, dus ik had wel zin in zo’n visavontuur. Het was wel even zoeken waar deze plek zou zijn. Maar na enig speurwerk en wat telefoontjes was deze al snel gevonden.

Ik besloot mijn medium feeders mee te nemen, 2 kilo voer, een ruime hoeveelheid casters, een groot blik mais, grote maden en natuurlijk een zak pieren. Eenmaal aan de dijk gekomen was het weer een klauterpartij. Twintig jaar geleden ging het allemaal een stuk soepeler. Na wat gesleep en gesjouw, probeer ik mijn kist goed te plaatsen en dat valt zeker niet mee op de hoge rotsblokken. Met enig geduw en getrek krijg ik het uiteindelijk voor elkaar. Maar bij het zitten schuift de kist weer weg, zodat ik weer helemaal scheef zit en mijn aasplateau met aas in het water dreigt te vallen. Met  woest gevloek en getier zet ik de kist en het aasplateau weer op de plaats, dit keer muurvast.

Eindelijk zit ik dan goed en kan ik beginnen met aanvoeren. Ik besluit het niet al te zuinig aan te pakken, de laatste tijd zijn de brasems aardig gegroeid. 20 jaar geleden ving ik brasems aan het IJsselmeer van 1,5 en 2 kilo, tegenwoordig zijn de vissen een stuk groter en zwaarder. Ik besluit te beginnen met maden op de haak, ik wil eerst weten of er wel vis zwemt. Na ruim een half uur gaat het topje krom en weet ik een voorntje te vangen. Dit geeft wel vertrouwen. Er zwemt in elk geval wel vis en vaak wordt de voorn gevolgd door de brasem. Nadat ik dat idee had, zie ik de feedertop flink rond gaan. Ik sla aan en een massief gewicht hangt aan de andere kant van de lijn. De zware vis verplaatst zich maar langzaam en de bonkende medium feeder hengel staat tot in het handvat krom.

Een prachtige, puntgave brasem van zeker 4 kilo komt aan de oppervlakte. Wat een heerlijke visserij is dit toch. Ik gooi weer in en wacht tot er een nieuwe aanbeet komt. Inmiddels is Eric Jan als toeschouwer komen kijken en kijkt met grote ogen van verbazing. "Hier is toch geen vis meer te vangen," vraagt hij. Net als hij dat vraagt gaat de top weer helemaal krom en de volgende zware brasem legt de weg af naar mijn schepnet. Ik was blij dat ik de commercial schepnetsteel mee had genomen, deze is wat steviger en kan deze gewichten wel aan. Een normale schepnetsteel was zeker gebroken bij dit soort  vissen. Eric Jan besluit maar na een uur te vertrekken, "want de koffie wordt koud", mompelde hij. Nadat hij vertrekt vang ik nog een aantal schitterende exemplaren. De wind is echter een kwart slag gedraaid en komt nu schuin op de kop. De golven beginnen ook hoger te worden, waardoor het vissen allemaal wat moeilijker gaat.

Na een uur neemt de wind nog wat in kracht toe, de golven slaan over mijn zitbox heen en ondertussen zijn mijn schoenen ook doorweekt. Ik begin het echt koud te krijgen, sta te rillen als een rietje en de beten beginnen ook weg te vallen. Het vissen begint ondertussen een hachelijke onderneming te worden. In elk geval had ik 10 schitterende, zware brasems gevangen en heb daarvan echt genoten. Een feederhengel die tot het handvat hoepeltje krom staat maak je ook niet elke dag mee. Ik pak snel mijn spullen in en zoek snel de warme auto weer op.   

Tot hoorns of tot aan de waterkant.

Ronald Nannings.



Terug

28-04-2021
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank
http://www.jvbaits.nl
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
http://www.warmtekleding.nl/
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
http://www.fishcresta.eu
blank