Visserijsprokkels Ronald Nannings

Deze week met Gijs Nederlof gevist in het haven van Harderwijk. Onder werkelijk prachtige weersomstandigheden konden we een leuk netje vis vangen aan deze mooie haven. Een minpuntje is het betaald parkeren. Gelukkig waren de parkeermeters allemaal defect en konden wij gratis parkeren. In elk geval is deze haven een aanrader voor de havenliefhebber. De haven is niet alleen goed bereikbaar, maar ligt ook nog eens redelijk centraal in Nederland.

Deze week stond ook een echte klassieker op de agenda. De Sinterklaaswedstrijd in de haven van Medemblik. Recent is besloten dat het vissen in bepaalde gedeeltes van de haven weer mogelijk is. We visten echter in het vertrouwde Overlekerkanaal. Een water dat meestal wel garant staat voor een leuk netje vis. Eenmaal in de zaal aangekomen mocht ik een nummertje loten en dit keer lootte ik nummer 13. Met dit nummer kreeg ik de lachers op de hand.

Niet echt een nummer waar je normaal blij mee bent. Ik trof echter een stuk van het kanaal, waarbij er een uitstulping was. Ik had goede hoop dat daar wel vis zou zwemmen. De buurtbewoners waarschuwden mij wel dat de avond er voor liters bier op deze plek waren gedumpt. Er was een feestje geweest en er waren enkele vrolijke feestgangers, die vonden dat vissen mee moesten genieten. Het glas lag overal op de kade, dus heb ik dat zoveel mogelijk opgeruimd. Vissers krijgen tegenwoordig overal wel de schuld van.

Ik besloot niet de lange hengel op te tuigen, want voor je het weet rijdt er iemand overheen. Ik besloot mij te concentreren op de korte lengte. Met een staande haak zou ik beginnen en daarna wel zien hoe de wedstrijd verder zou gaan verlopen. Naast mij zat good old Piet Smit en nieuwkomer Simon Beunder. Simon had voor de gelegenheid ook de deegspuit meegenomen en een deegje klaargemaakt waar hij veel vertrouwen in had.

De wedstrijd begon en de meesten begonnen wat voer te cuppen of te voeren. Ik besloot heel spaarzaam te beginnen om zodoende, naar gelang de vangst, de voerfrequentie op te voeren. Simon zat gelijk goed in de wedstrijd en ving meteen voorn, ook Piet Smit had een vliegende start en landde meteen een paar maatvoorns. Bij mij was het redelijk stil, gevolgd door een minimale aanbeet en een klein baarsje. Deze schrokop had de haak flink naar binnen gewerkt dus dat was weer chirurgisch pielen voordat deze verlost was van de haak.

Ik kreeg in de gaten dat het tempo bij de buren er beter in zat. Geeft niet dacht ik, het komt wel goed in de tweede helft van de wedstrijd. Piet viel inderdaad helemaal stil, maar Simon had de vaart er nog aardig in. Bij mij was het hollen en stilstaan, zo ving je vijf visjes op een rij en zo was het weer enige minuten stil. Kortom, het wilde maar niet vlotten met de vangst. En dan opeens in het 3e uur komt, onder toeziend oog van toeschouwers, de vis er even goed op, maar dat duurde slechts twintig minuten en dan is het weer zoeken naar de vis. 

Schuiven met lood en de dobber is dan het devies, maar  dan kom je er weer achter dat de vis het op het oorspronkelijke tuig toch beter weer deed. Kortom, er werd gesprokkeld voor elk visje, maar een sectorwinst zat er voor mij zeker niet in. Het eindsignaal weerklonk en er werd gewogen. Het was een wedstrijd waarbij de outsiders een hoofdrol speelden. Gerenommeerde vissers kwamen nog wel aan de prijzentafel, ook ik kon met een derde plek een prijsje uitkiezen. Het was mooi voor de breedtesport dat er dit keer ook andere vissers de hoofdprijzen pakten.

Deze zondag zou ik ook een hengeltje uit gaan gooien, het was echter koud en mistig. Dus besloot ik op het laatste moment een bezoek te brengen aan de jaarbeurs te Utrecht. Er was genoeg te zien, verschillende groothandelaren hadden hun nieuwe materialen te kust en te keur uitgestald. Even een praatje gemaakt bij de Cresta-stand en weer kwijlend bij de nieuwe feeders gekeken. Vooral de nieuwe Identity superior feeders zijn een lust voor het oog. Schitterend afgewerkt met een topkwaliteit Fiji reelhouder. Jammer dat ik er alleen maar naar mag kijken.

Daarna even via de verschillende stands gelopen naar de vaste stokken die uitgestald stonden. Browning, Garbolino, Sensas en Maver lagen daar klaar om opgepakt te worden. Jaren geleden viste ik nog met het merk Maver. Dat oude liefde niet roest bleek al snel, de nieuwe Maver TRX 3 is een vaste stok waar ik meteen verliefd op werd. Verschillende keren vastgehouden, wat een balans en strakheid. Kortom, ook daar ben ik maar snel weggelopen, anders had ik deze zeker mee naar huis genomen.

Verder een praatje met verschillende bekenden, het is altijd een mooi weerzien van verschillende bekende wedstrijdvissers. Oude koeien, hints & tips en sterke verhalen werden weer uitgewisseld. Na ruim drie uur vind ik het wel weer goed en stap ik met een glimlach in de auto op weg naar huis.

 

Tot hoorns of aan de waterkant.

Ronald Nannings



Terug

03-12-2019
http://www.fishcresta.eu
blank
http://www.warmtekleding.nl/
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank
http://www.jvbaits.nl
blank