Met Ahmed Goksen aan het Amsterdam Rijnkanaal.

Binnen het Nederlandse feedercircuit is Ahmet Goksen een absolute topper. Hij voelt zich het meest in zijn element als er flink gegooid moet worden en als het water flink stroomt; hij is dan dus ook regelmatig aan de oevers van de IJssel, het Ketelmeer en Amsterdam Rijnkanaal te vinden. Collega-wedstrijdvissers weten dat je met Ahmed als buurman een zware dag tegemoet gaat. Hij is tevens een van de weinige wedstrijdvissers die er in slaagt om op afstanden van meer dan 100 meter te vissen. Hoog tijd om eens met Ahmed aan de waterkant te gaan zitten.



Afgesproken is om elkaar te ontmoeten aan het Amsterdam Rijnkanaal bij Loenersloot. Als ik op een, gelukkig sneeuwloze dag, arriveer is Ahmed al druk bezig met het uitpakken van zijn materialen; eerst maar eens een bak koffie voor we gaan beginnen. In het verleden heb ik Ahmed bij gelegenheid wel eens kort gesproken, echt kennen doen we elkaar niet. Ahmed komt op mij over als een sympathieke vent met een, sorry, grappig Nederlands accent. Dat accent is natuurlijk niet zo gek als je 17 jaar terug aan een Nederlandse vakantievriendin bent blijven “hangen” en ergens in de omgeving van Deventer terecht bent gekomen.   Dat zijn keuze niet verkeerd is geweest blijkt wel uit het feit dat hij nog steeds in de omgeving van Deventer woont en nog steeds samen is met zijn toenmalige vriendin.  De koffie is inmiddels op en we kunnen gaan beginnen.



Het kanaal is ter plaatse een dikke negentig meter breed en er staat zo te zien aardig wat stroming in het kanaal.  Uit het foedraal komen twee v.d. Willik feeders met een lengte van 4,20 meter. We gaan vandaag voor het stevige werk en dat betekent dat alles ook afgestemd moet zijn op het vissen op 90 meter.  Beide feeders worden voorzien van een Shimano Twinpower FP molen met een spoel vol 10 mm gevlochten lijn van Pro Line, de 10 meter 30 0/00 voorslag van Duoband maakt het materiaal compleet.  Vanwege de afstand die overbrugt moet worden en de behoorlijk stroming, kiest Ahmed voor speedkorven met een gewicht van 90 gram.



Het kanaal is een ongeveer 95 meter breed en de kunst is om net voor de balk aan de overkant te gooien. Met kinderlijk gemak vliegt de korf richting de negentig meter en na een paar keer gooien kan de lijn op de lijnklip en is de juiste afstand ingesteld. Ik ga wel eens vaker op stap met dit soort feederkanonnen en sta elke weer verbaasd over het ogenschijnlijke gemak waarmee ze dit soort afstanden gooien. Pak de toppers als v.d. Willik, van der Stadt, Marcel Boel, en nog een stel van dit soort mannen er maar eens bij, en je staat al snel met open mond te kijken hoe makkelijk zij die 100 meter gooien.



Ondertussen begint Ahmed zijn lokvoertje te mengen. Een kilo’tje v.d. Eynde Super Crack en Bream Classic verdwijnen in de voerton. Half zakje Crumps Red en Yellow erbij, paar keer bevochtigen en klaar is Kees. Die Crumps kom je bij veel van dit soort jongens tegen. Bij viswater waar behoorlijk wat stroming staat, blijven ze langer op de voerstek liggen en zorgen er voor dat er altijd wel wat lokvoer op je plaats blijft liggen. 



Als de aastafel in orde is kunnen we gaan beginnen. Vandaag gaat Ahmed aan de slag met (dode) maden, casters, mais en piertjes. Voor ik het weet vliegen de eerste korven door de lucht. Opvallend is de precisie waarmee Ahmed gooit. Bijna met achteloos gemak gooit hij niet alleen de negentig meter, hij gooit ook nog steeds op dezelfde plek. Als ik zelf met een feeder aan de slag ga haal ik die negentig meter af en toe een keer. Over het op dezelfde plaats gooien zullen we het maar niet hebben. Ik heb menig koppelmaat het hoofd zien schudden als ik die afstand probeer te halen.



Lachend hoort hij mijn verhaal aan. Het draait allemaal om de juiste techniek en dan is het een kwestie van oefenen, oefenen en nog eens oefenen.  Op mijn vraag hoe hij nu in het wedstrijdcircuit terecht is gekomen heeft hij een heel simpel antwoord: “verveling”.  Toen Ahmed zeventien geleden naar Nederland kwam sprak hij geen woord Nederlands en had hij geen werk. Er ging in het begin veel tijd zitten in het leren van de Nederlandse taal en het vinden van werk. Vrij snel vond hij een baan in de installatiebranche en ook het Nederlands kreeg hij vrij vlot onder de knie. Omdat hij in zijn vrije tijd niets te doen had, en thuis in Turkije regelmatig op zout water ging vissen, besloot hij het vissen maar eens op te pakken.

Begonnen aan de IJssel en andere watertjes in de omgeving van Deventer werd hij al snel gevraagd om mee te gaan doen met wedstrijden. De rest is eigenlijk geschiedenis; het wedstrijdvirus kreeg hem te pakken en vanaf dat moment ging veel van zijn vrije tijd in het vissen zitten. In het begin was dat nog niet zo simpel, zijn Turkse rijbewijs was hier niet geldig en tot hij zijn Nederlandse rijbewijs gehaald had, moest zijn vriendin hem naar de waterkant brengen. Uren heeft hij doorgebracht aan het Twentekanaal om te oefenen in het gooien met de feeder.



Al pratend wordt er regelmatig ingehaald, de korf gevuld, de haak opnieuw beaasd en weer ingeworpen. Dit alles met een gemak dat ik bijna besluit om mijn feedermaterialen maar op marktplaats te zetten. Met lengte en kracht heeft het kunnen werpen overigens niet veel te maken. Ik schat Ahmed op ongeveer 1.60 meter, niet echt de reus die je zou verwachten bij zoveel werpkracht. Ik ben bijna twee meter en haal die afstand gewoon niet.  

Volgens Ahmed draait alles om techniek en het lef hebben om zover te gaan dat je bijna bang bent om je materiaal stuk te gooien bij het werpen met je feeder.  Volgens Ahmed moet je daar vissen waar de vis zich ophoudt en dat is niet altijd ver van de kant. Vandaag is het overigens erg moeizaam, de vis laat zich moeilijk verleiden tot een aanbeet. De keuze die je maakt is ook vandaag erg belangrijk. Ahmed is dan ook constant op zoek naar de juiste methode om de vis te “vinden”.



Na twee uur vissen besluit Ahmed om de gewone speedkorf te vervangen voor een speedkorf met ankers en dat blijkt een gouden greep te zijn. Waar de gewone speedkorven door de stroming “wegrollen”, blijven de ankerkorven vast op de bodem liggen.  De eerste ankerkorf ligt nog niet op zijn plaats of Ahmed krijgt al een aanbeet. Al snel ligt de eerste bliek in het schepnet. Nu komen we ergens. Al doorvissend vangt Ahmed nog een paar leuke blieken, echte dikke brasems zit er vandaag blijkbaar niet in.

Inmiddels begint de lucht flink dicht te trekken en net voor de eerste sneeuwvlokken zouden kunnen gaan pak ik in en ga op weg naar huis.
 
Gijs Nederlof



Terug

02-01-2022
https://www.bdstore.com/tracking/tradetracker/redirect/?tt=23762_982543_40030_&r=
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank
http://www.warmtekleding.nl/
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
http://www.fishcresta.eu
blank
https://www.nextlevelviscoach.nl
blank
http://www.jvbaits.nl
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank