Visserijsprokkels Ronald Nannings

Een aantal weken is het wat stil geweest van mijn kant. Vanwege allerlei zaken kon ik even geen tijd vrijmaken om een artikel te schrijven. Het moet ook geen verplichting zijn, anders wordt het een verplicht nummer. Door de Omnikronvariant zitten we weer met zijn allen thuis en ook de wedstrijden zijn nagenoeg allemaal afgelast. Echter met wedstrijdvissen loten we digitaal en zitten we vaak 20 meter of verder uit elkaar. Als je kijkt naar de 1,5 meter norm, dan geldt dat kennelijk niet voor de wedstrijdvisserij. Wat natuurlijk vrij zuur is voor allerlei winterwedstrijden die nu afgelast zijn. Ondertussen is er werkelijk geen touw meer aan vast te knopen.

Afgelopen weken voor de lockdown heb ik nog een aantal wedstrijden kunnen meevissen. Allereerst was er de jaarlijks terugkerende havenwedstrijd in Medemblik. Die wedstrijd werd helaas verpest door een enorme zwerm aalscholvers die alvast Kerstinkopen kwam doen. Al shoppend slobberden ze de ene na de andere voorn naar binnen. Gelukkig wisten we nog wel wat baarsjes te vangen. Ik had echter geen pinky’s meegenomen en dat kwam mij duur te staan. De kleine baarsjes konden de grote maden maar moeilijk naar binnen krijgen en als je dan geen pinkies hebt meegenomen ben je de Sjaak. Het gevolg liet zich raden, ik sloeg werkelijk continu in het luchtledige. Uiteindelijk wist ik nog wel een klein prijsje te pakken.

De week erna zou ik met de koppelwedstrijd van Juul Slabbers gaan meevissen met Coen van Bommel. Strijdtoneel was Landsmeer, een stukje kanaal waar altijd wel een visje te vangen is. De berm is er echter vrij smal, de bewoners daar niet altijd blij en dus het was even passen en meten met afsteken. Coen en ik hadden beiden een plan uitgewerkt volgens de leus: winnaars hebben een plan, verliezers een excuus. Tijdens de wedstrijd hadden we geloot naast teamgenoten, de familie Nullens.  Helaas verliep de wedstrijd niet geheel volgens plan, we liepen continu achter de feiten aan. Tussen de brasems van Landsmeer en de familie Nullens is een mooie vriendschap ontstaan, want regelmatig werd er een mooie brasem geland. Bij ons ging langzaam het licht uit. Wat we ook probeerden, het lukte helaas niet.

De week erna viste ik de koppel van Nick Eestermans met Sjaak Laan, dit keer ook aan hetzelfde stukje kanaal. De tactiek was iets gewijzigd. Sjaak zou schraal  en ik rijk aanvoeren. We hadden een flitsende start, die al snel tot stilstand kwam. Helaas maakte het niet zo veel uit wat we deden, de vis kwam erop en ging er net zo snel weer vanaf. Onze buren kwamen ook niet in het stuk voor, zodat we enigszins konden zeggen dat we ook niet hadden geblunderd. Sjaak ving nog een klein karpertje wat eigenlijk het hoogtepunt van de dag was. Voor de rest hebben we met z’n tweeën continu lopen te puzzelen wat nu eigenlijk de oorzaak was en hoe we de vis konden laten azen. Kortom helaas geen prijs.

Afgelopen week was ook de sportvisgala. Ik zou dit jaar er naar toe gaan om mijn behaalde medaille op te halen. Helaas geen podiumplaats, maar nog altijd een eervolle 5e plek. Maar het coronaspook dook dit keer weer op en het ging dus weer niet door. Dezelfde avond was ik echter niet helemaal bij de pinken en heb de complete live uitzending gemist. Maar gelukkig hebben we YouTube en kon ik rustig alles naderhand bekijken. Met Sjoerd van Ramshorst als presentator kan er natuurlijk niet veel fout gaan. Voor mijn gevoel stelde hij veel goede, inhoudelijke vragen. Wat natuurlijk aan zo’n gala natuurlijk veel toevoegt. Kortom, alle prijswinnaars gefeliciteerd en voor de anderen volgend jaar wellicht meer geluk.   


Intussen is de internationale wedstrijdkalender van Fips ook gepubliceerd. Het WK-Dobbervissen is volgend jaar in Kroatië. Dit is ook het land waar Nederland in 2014 wereldkampioen werd. Feeder Nations in de Oekraine, dan is het maar te hopen dat Poetin zich rustig houdt. Alhoewel ik begrepen heb dat Vladimir ook regelmatig een (feeder) hengeltje uitgooit. De jeugd vist in Slovenië aan de Sava rivier, voor een enkele oudere jeugdinternationals is dit geen onbekend water. Het WK-dames wordt gevist in Frankrijk in hoogzomer bij het plaatsje Duinkerken. Ook dit lijkt vermoedelijk een kanaal te zijn dat wel redelijk bekend is bij de dames. In 2015 is er een interland gevist tussen Nederland en Frankrijk. Het lijkt dezelfde visserij te worden op voorns en een enkele brasem. Al is dat natuurlijk even afwachten, voor hetzelfde geld komen ook daar de aalscholvers hun buikjes rond eten. En dan mag je gaan vissen op kleine grondels, posjes en baarsjes. Maar al met al, lijkt het kansen te bieden, al blijft het altijd vissen.

In het nieuwe jaar komt onder leiding van Ton van de Nieuwboer het feederteam de Onderlinge weer bij elkaar. Onder het genot van een hapje en een drankje, worden er plannen gesmeed voor het nieuwe jaar. Intussen lijken de wedstrijdwateren voor de TC-Feeder wel al bekend te zijn. Afgelopen jaar hebben we als team toch wel wat leergeld moeten betalen. Dat geeft niet, want als je niet leert, zal het ook nooit wat worden. We hopen in 2022 op goede vangsten en fijne wedstrijden.  

De komende tijd staat in het teken van het Kerstfeest en Oud-en-Nieuw. Ik wens eenieder een hele fijne Kerst toe, een gezond en visrijk 2022.

    

Tot hoorns of aan de waterkant.

Ronald Nannings.



Terug

24-12-2021
https://www.bdstore.com/tracking/tradetracker/redirect/?tt=23762_982543_40030_&r=
blank
http://www.fishcresta.eu
blank
http://www.jvbaits.nl
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
http://www.warmtekleding.nl/
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
https://www.nextlevelviscoach.nl
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank