Visserijsprokkels Ronald Nannings

Afgelopen vrijdag kwam het goede nieuws dat ik mee mag doen met het Open NK-dobber en het Open NK-feeder. Ik had er vooraf een hard hoofd in, met name bij het open NK-feeder, dat ik mee zou kunnen doen. Alhoewel het Noordhollands Kanaal lang genoeg is, ging het gerucht aan de waterkant dat het aantal deelnemers gelimiteerd zou gaan worden. Dat zou jammer zijn omdat er toch veel animo voor zou zijn. Gelukkig heeft Sportvisserij Nederland geen beperkingen ingesteld in het aantal deelnemers die mee mogen doen. Kortom, een pluim voor Sportvisserij Nederland.

Hoe de vangsten er tegen die tijd uit komen te zien is per sector heel verschillend. Vandaag ben ik eens een kijkje gaan nemen bij een training van de jeugdselectie Federatie Oost-Nederland. Er werd niet veel vis gevangen, af en toe een klein bliekje of een verdwaalde brasem. Een paar honderd meter verder zat er een wedstrijdvisser van HSV Alkmaar, Joop van Boxtel, en de brasems waren niet aan te slepen. De één na de andere kingsize brasem belandde in het net van Joop, die natuurlijk een prachtige dag had. Kortom, je kunt er weer helemaal niks van zeggen.

De loting zal ook het verschil kunnen maken, als je op een kop- of staartplek loot, dan heb je natuurlijk meer kansen. Vandaar dat Sportvisserij Nederland bij de Topcompetities voor teams de voorkeursnummers keurig verdeelt over de teams. Heel vroeger had je zogenoemde blokvissers. Die kregen een geldbedrag om op kop en/of staart te gaan “zitten”, zodat de kop of staart geen voordeel meer had.  Op zich geen verkeerde gedachte, het element geluk schakel je dan helemaal uit. In elk geval wordt dat vandaag de dag niet meer gedaan.

Afgelopen zaterdag had de visvereniging waar ik lid van ben(VNK) weer een competitiewedstrijd. Ik had die dag vrij, dus ik dacht maar even mee te gaan doen. De loting werd door een bestuurslid thuis gedaan. En wat bleek, ik mocht op de staartplek plaatsnemen. Onder normale omstandigheden beslist geen verkeerde stek. Ik besloot met de feeder te gaan vissen. De TC-wedstrijden komen eraan en dan moet je flink kilometers maken is mijn mening. Ik heb er namelijk een hekel aan als er details niet op orde zijn.

Eenmaal bij de stek aangekomen, moest ik nog wat riet wegknippen. De kant was gelukkig niet zo steil en zo kon ik op de balk plaatsnemen. Mijn buurman verklaarde mij voor gek. "Je dondert zo het water in",  vertelde hij. “Valt wel mee”, zei ik, “als de voorpoten steunen op de balk is er niets aan de hand.” Kortom, de wedstrijd begon en ik ging er eens goed voor zitten. De overkant had ik rijk aangevoerd met pieren, mais en casters. Hier moesten de bonusvissen vandaan komen. Kort had ik een plekje aangemaakt met de light feeder. Dit moest een zuinige plek worden om de meubelen te gaan redden.

Aan de overkant kreeg ik nauwelijks reactie. Mijn buurman slingerde op goed geluk op driekwart breedte van het kanaal, terwijl hij op een stek aan de overkant mikte. Niet lang daarna ving hij een brasem die hij vervolgens naast zijn leefnet deponeerde. Ik wist even genoeg en ging op de korte lijn vissen. Niet lang daarna ving ik een kleine brasem , gevolgd door een bliekje. De korte lijn bleek een schot in de roos te zijn, want ik kreeg regelmatig beet. Op een gegeven moment ving ik twee mooie brasems kort achterelkaar. Ik besloot wat royaler aan te gaan voeren.

Dit bleek wederom een goede zet te zijn, want de vis aasde vrolijk verder. Mijn buurman gooide luid vloekend zijn tweede brasem naast zijn net. Gevolgd door een knal, omdat hij zijn voerkorf eraf wierp. Het tempo zat er bij mij goed in, ik ving regelmatig kleine en soms grote brasems. Met name als ik de haak stoffeerde met flink wat aas leverde dat dikke vissen op. De stroming zat er echter intussen goed in en ik begon wat mis te slaan. Ik besloot een zwaarder korfje te gebruiken en ik ging weer vangen. De wedstrijd won ik met ruim 25 kilo aan vis. Kortom een mooie visdag.

Afgelopen week heb ik ook even gevist aan het Eemskanaal voor een training Team-van-het-Jaar wedstrijd. In dat kanaal had ik al zo’n 15 jaar niet gevist. Teamgenoot Guido Nullens had ook wel zin in een trainingspartijtje en zo mocht ik met mister Europe en voormalig wereldkampioen op pad. In mijn jonge jaren als internationaal heb ik Guido meegemaakt bij het EK te Oupye. Hij maakte toen ongelofelijk veel indruk door zeer sterk te vissen en daar Europees kampioen te worden.

Ik viste gelukkig niet als een verdwaasde bermtoerist, want ik viste een degelijke plek in de middenmoot. En als Nederlander deed ik het ook zo slecht nog niet. We hadden destijds een leuke nationale ploeg, goede teamgeest, samenwerking en veel voor elkaar overhebben. Ik kijk er nog altijd met veel plezier op terug.   

Guido blijkt nog altijd een publiekstrekker, want op een doordeweekse dag kwamen al verschillende vissers bij ons kijken. Mij lieten ze gelukkig links liggen, ze waren volledig gefocust op Guido. In elk geval vingen we die dag leuk vis en heeft het ons een hoop informatie opgeleverd. Guido blijkt nog altijd een vismachine, eenmaal vis op de stek, dan is hij niet bij te benen. Gelukkig hield Guido zich een beetje in die dag, het is een training om te kijken wat de vis doet. We hadden gezamenlijk veel vistechnische zaken doorgenomen waar we als ploeg zeker ons voordeel mee kunnen doen.

De komende weken komen de grote wedstrijden eraan en ik heb er weer zin in.

Tot hoorns of aan de waterkant.

Ronald Nannings

 

 

 

 

 



Terug

17-08-2020
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
http://www.hemuhengelsport.nl
blank
http://www.petervdwillik.nl
blank
http://www.garbolino.fr
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
http://www.jvbaits.nl
blank
http://www.evezet.nl/cms/index.php/nl/
blank
http://www.warmtekleding.nl/
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
http://www.fishcresta.eu
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank