Visserijsprokkels van Ronald Nannings

Afgelopen week werd Anja Groot voor de derde keer wereldkampioen, een zeer knappe prestatie. Als je de tweede dag de staartstek er ook nog uit weet te vissen is dat klasse. Het damesteam kwam helaas één punt te kort voor een podiumplaats, het zat allemaal erg dicht bij elkaar. Het moet ook wel mee zitten om een podiumplek te bemachtigen. Ik had begrepen dat één van de vissende dames op de tweede dag op een stek zat, waar niet viel te vissen door de vele begroeiing onder water. Bij elke inzet of beet bleek ze vast komen te zitten. Dat is gewoon pure pech en vooral zuur. Maar volgend jaar beter, het kwartje valt echt wel een keer goed.

Over het vastzitten en waardeloze plekken kan ik uit mijn eigen rijke ervaring putten. Dat is meestal niet zo leuk want je raakt helemaal uit de wedstrijd. Bij een internationale wedstrijd bij Lac de Cattenom, besloot de organisatie om toe te staan dat je vanuit het water mocht vissen. Geweldig natuurlijk, tenzij je een hoge kant achter je hebt met hoge struiken. En juist bij dit water moest je vissen met de matchhengel. Bij elke inworp zat ik wel aan iets vast. Tot overmaat van ramp braken dus al mijn matchdobbers. Deze ervaring was één van mijn gitzwarte bladzijdes uit mijn wedstrijdloopbaan. Temeer omdat ik er zes weken met het snot voor mijn ogen getraind had. Tegen dit soort omstandigheden valt echt niet te trainen, het overkomt je gewoon.

Dit weekend had ik met Coen van Bommel afgesproken om deel te gaan nemen aan een gescheiden koppel aan de Arkervaart. De Arkervaart is geliefd onder de stokvissers; de vereniging heeft ook betonnen vis plateau’s laten aanleggen. Hetgeen een goede zet is, je zit altijd waterpas en dat bespaard weer een pijnlijke rug na een lange en soms vermoeiende visdag. Vooraf hadden Coen en ik ons strijdplan doorgenomen, Coen zou het voer gaan maken. Dat kan je aan Coen wel overlaten. Als iemand wel iets weet over lokvoer, de samenstelling en werking er van, dan is Coen dat wel. Ik heb af en toe het idee dat hij een lopende encyclopedie is, voor wat betreft lok voeders.

We hadden een bescheiden aanpak, niet al te veel voer zetten, maar voorzichtig de plek opbouwen. Toen ik Coen vroeg met wat voor voer we gingen vissen, riep hij door de telefoon: Stevie Wonder voer! Nu is Stevie Wonder al een tijdje behoorlijk blind, dus ik was benieuwd wat in mijn voerkuip zou gaan belanden. Ik kwam om 7.30 uur de zaal inlopen en Coen kwam al glunderend mij tegemoet. We moeten apart loten vertelde hij. Natuurlijk weer diverse bekende gezichten uit het wedstrijdcircuit, ook enkele gasten uit Drempt en omgeving, die ik al jaren niet meer had gezien. Dan lijkt het net een leuke reünie.  We trokken de loten uit de kokers en we keken beide vol verwachting op onze nummers. Coen op 11 en ik op stek 30.

Vol verwachting reed ik naar mijn stek. Jammer genoeg in het midden en verder geen voordeeltjes zoals zijsloten of slaapplaatsen. De materialen klaargezet, vanaf 0.6 gram tot 2 gram. Vanuit de voeremmer kwam een heerlijke geur van kruiden, dat was dus het Stevie Wonder voer. De wedstrijd begon en ik begon met goede moed met het aanvoeren. Daarna het de haak stofferen met wat lekkers en vol verwachting klopt mijn hart voor een aanbeet. De buren zijn al snel van de nul af, maar bij mij duurt het allemaal wat langer. Zo lang dat ik constateer dat ik een valse start heb en de aansluiting heb gemist. Na enig geschuif met de dobber en het lood, kom ik eindelijk in de beet. De eerste vis is een leuk bliekje van 100 gram.

Daarna komen de posjes de plek verzieken. Minimale beten of snelle wegtrekkers, ze komen allemaal voorbij. Deze kleine rovertjes doen toch lekker waar ze zin in hebben. Daarna vang ik nog wat bliekjes. Daarna gaat mijn tuig, door een wat onbeheerste beweging, helemaal in de knoop en moet ik weer verder met een ander tuig. Kortom, de wedstrijd loopt niet geheel naar wens. De beten zijn schaars en het bij cuppen van allerlei lekkers brengt ook geen soelaas. Uit pure wanhoop zet ik de schaar er maar in en dump een flinke bak geknipte piertjes op de plek. Dat had ik beter niet kunnen doen…. De posjes komen weer en met z’n allen komen ze weer de stek verstoren. En vriend Brasem, die heeft een roostervrije dag.

Coen doet het heel wat beter, ik eindig zogezegd in het rechterrijtje. Kortom een wedstrijd om heel snel te vergeten. Frans van Berkel weet toch weer goed vis te vangen. Omstanders vertellen dat hij dit heeft gedaan door zijn casters zwart te kleuren met een watervaste viltstift. Wie dat verzonnen heeft mag het zeggen, maar ik was er niet opgekomen. En in kleuren ben ik nooit zo goed geweest, want ik moest altijd in de hoek staan. Over het algemeen waren de vangsten vrij plaatselijk. Op sommige stekken kon men goed voorns vangen, andere plekken weer helemaal niet.

Op zondag stond de training aan het Noord Willemskanaal op de planning. Met Sjaak Laan en Harry Kleijn hadden we een training gepland. Het Noord Willemskanaal is een kanaal wat loopt van Groningen tot aan Assen. Het is over twee weken het strijdtoneel van het open NK voor teams georganiseerd door Sportvisserij Nederland. Ons team VNK heeft zich hiervoor geplaatst. Aan de waterkant afgesproken wat het strijdplan zou gaan worden. Sjaak zou in het midden zitten en op de winnende wijze moeten gaan vissen en wij waren vak vulling, althans dat was onze gedachte. Uiteindelijk wordt je dan toch weer verrast, omdat een geheel andere wijze van vissen meer vis in het net brengt.

Harry Kleijn had het ouderwets op zijn heupen en gaf ons allemaal gratis visles. Alleen het elastiek van Harry kon iets losser, want hij heeft veel vis weer laten zwemmen. Harry kennende komt dat over twee weken helemaal goed. Eén van de broers Kuil kwam polshoogte nemen, maar toen waren we reeds aan het opruimen. Ik schat in dat de gebroeders Kuil hoge ogen gaan gooien tijdens het open NK korps. Ze kennen het kanaal op hun duimpje en kennen de vissen die daar zwemmen van naam. Rob Kuil was in 2003 één van de teamgenoten die tijdens het EK brons wist te winnen, wat in Vries werd gevist. Kortom Rob en zijn team staan bij mij in de top drie.

Persoonlijk vindt het Noord Willemskanaal een fijn kanaal om in te vissen. Het is er altijd heerlijk rustig, geen langssuizende auto’s of boten en een mooie landelijke omgeving. Je kunt er nog altijd een leuk netje vis vangen, maar op sommige dagen is het kanaal echt slecht. Dan moet je als wedstrijdvisser alle registers open trekken om beet te krijgen. Of zoals Frans Monden altijd verklaard; “alleen de vissers die op slechte dagen flexibel denken en vissen vangen vis.”

Tot hoorns of aan de waterkant.

Ronald Nannings



Terug

03-09-2018
http://www.warmtekleding.nl/
blank
https://www.vanpelthengelsport.nl/startpagina
blank
http://www.evezet.nl
blank
http://www.fishingmania.it
blank
http://www.topdobbers.nl
blank
http://www.frenkiesdobbers.nl
blank
https://www.prestoninnovations.com/en
blank
http://www.hengelsport-kruidenier.com/
blank
http://www.fishcresta.eu
blank
http://www.niprohengelsport.nl/
blank
http://www.garbolino.fr
blank
http://www.hengelsportfauna.nl/
blank
http://www.jvbaits.nl
blank
http://www.woutvanleeuwen.nl/shop/
blank
https://www.facebook.com/gijs.nederlof
blank
http://www.hemuhengelsport.nl
blank
http://www.fishmatrix.co.uk/
blank
http://www.matchfishing.nl/index1.php?go=pagina&id=4
blank
https://berenkuil.com/snake-lake
blank
http://www.johnkooijhengelsport.nl
blank
http://www.petervdwillik.nl
blank
http://www.sportvisserijmidwestnederland.nl
blank
http://www.aquastunter.nl
blank
https://iys-hengelsport.nl/?SID=dbb27ec3d91f30b560cc07ca5a532f45
blank